ATATÜRK'ÜN ALTI TEMEL İLKESİ
Laiklik
Laiklik, devlet yönetiminin din kurallarına dayandırılmaması ve din ile devlet işlerinin birbirinden ayrılması anlayışıdır. Aynı zamanda insanların din ve vicdan özgürlüğünün korunmasını ifade eder.
Laiklik, din karşıtlığı anlamına gelmez. Temel olarak devletin bütün vatandaşlara din veya mezhep ayrımı yapmadan eşit yaklaşmasını ve devlet yönetiminin akıl, bilim ve hukuk esaslarına dayanmasını amaçlar.
Laiklik doğrultusunda:
Din ve devlet işleri birbirinden ayrılmıştır.
Hukuk sistemi laikleştirilmiştir.
Eğitimde birlik sağlanmıştır.
Vatandaşların din ve vicdan özgürlüğü güvence altına alınmıştır.
Devlet yönetiminde bilimsel ve akılcı düşünceye önem verilmiştir.
Önemli gelişmeler:
3 Mart 1924: Halifeliğin kaldırılması
3 Mart 1924: Tevhid-i Tedrisat Kanunu'nun kabulü
1926: Türk Medeni Kanunu'nun kabulü
1928: Anayasadan "Devletin dini İslam'dır" hükmünün çıkarılması
1937: Laikliğin anayasal ilke hâline gelmesi
Kısaca: Laiklik = Din ve devlet işlerinin ayrılması, din ve vicdan özgürlüğü